Rosana Pérez a Ana Mato: "Na súa actuación hai un paralelismo con Angrois. Foi irresponsábel"
A deputada do BNG no Congreso, Rosana Pérez, dirixiuse esta tarde á Ministra de Sanidade, Ana Mato, para reprocharlle en primeira instancia a súa falla de autocrítica e puxo de manifesto o paralelismo existente na súa xestión con outras actuacións graves como na traxedia de Angrois.
Como daquela dixeron que se cumprían todos os Protocolos, para modificalos a posteriori. Como daquela dixo que todo funcionou segundo o previsto, e como daquela queren remitir toda a responsabilidade ao fallo humano, enfatizou. Nesa liña, afirmou que por hixiene democrática, e igual que fixemos no sinistro de Angrois, deberían depurarse as responsabilidades políticas.
Rosana Pérez tamén transmitiu a admiración e a solidaridade do BNG co personal da sanidade pública e con Teresa Romero e a súa familia.
A deputada do BNG definiu a actuación da Ministra como irresponsábel, temeraria e tardía. Rosana Pérez sinalou que somos conscientes de que a decisión de repatriar aos misioneiros enfermos sen contar coa debida preparación e recursos materiais, foi unha decisión do máximo responsábel do Goberno, do Señor Rajoy. Pero a vostede debemos criticarlle a súa pasividade, a súa falla de previsión, e a súa indiferenza por non ter comparecido en agosto.
Cal é o seu papel Señora Ministra?
Acusou a Ana Mato de irresponsábel por non prever, non dotar de recursos á sanidade pública, igual que é responsábel de non ter proporcionado a debida formación ao personal sanitario. Ven a esta Cámara tarde, ao igual que o Señor Rajoy foi tarde o pasado venres ao hospital Carlos III, só a facerse a foto. Sempre tarde. Rosana Pérez pregunou á Ana Mato que cal é o seu papel Señor Ministra, sobre todo despois de coñecermos que nin siquera preside o Comité para a Xestión do Ébola. A súa xestión foi nefasta.
No relativo á repatriación dos misioneiros enfermos preguntou a Ana Mato en que condicións se repatriaron. Estaba o estado español suficientemente preparado para atender ambos casos, tanto a nivel de medios materiais como no relativo á preparación necesaria do personal? Impartíronse cursos de formación rigurosos e baixo o asesoramento de expertos no terreo?, e mencionou á ONG Médicos Sin Fronteiras que levan desde marzo creando centros de tratamento contra o ébola en países de África.
Lembrou que a alerta pola epidemia de ébola en África Occidental comezou en marzo e desde abril o personal da sanidade pública viña demandando formación.
Irresponsabilidades políticas
Criticou os recortes na sanidade pública. A pesar do pior brote de ébola, unha Comunidade Autónoma gobernada polo PP procedeu a desmantelar o principal centro de referencia en doenzas infecciosas que existe no estado español: o hospital Carlos III. A pesar diso ingresaron aos dous relixiosos nun centro practicamente valdeiro. Reprochou a Ana Mato a súa ausencia de agosto, pero incluso nada fixeron ao longo do mes de setembro. Cónstanos que en ningún momento se asesoraron ou pediron a colaboración de organizacións expertas en tratar o ébola sobre o terreo como é Médicos Sin Fronteiras. Nese sentido, puxo de manifesto que é a organización que montou centros de tratamento en diversos países de África Occidental, expertos in situ que imparten cursos de formación en Bruxelas e aos que acude incluso o Exército de EE.UU ou Cruz Vermella.
Preguntou á Ministra de Sanidade como é posíbel que contando aquí ao lado con profesionais de alto nivel non se demanda a súa axuda?. Fixo unha batería de preguntas a Ana Mato relacionadas cos cursos, especialmente para saber que tipo de cursos recibiu o personal da Carlos III. Sabe que multitude de secións de enfermería, médicos e demais personal sanitario está requerindo axuda con desesperación a ONGs experimentadas no tema do ébola? Non lle parece alarmante que o personal da sanidade pública non se fíe da súa propia Administración? Un dado revelador da inseguridade, desproteción e desamparo no que vostedes deixaron a magníficos profesionais.
En canto ao Protocolo, puxo en cuestión que se puidera desenvolver con idoneidade habendo a carencia de medios que había. Así falou das pésimas condicións nas que os profesionais sanitarios que atenderon aos dous relixiosos infectados tiñan que traballar como a operación de desfacerse dos traxes de proteción. Estivo Teresa soa neses procesos? Foi monitorizada en todo momento?. E outra batería de preguntas estiveron relacionadas coas CC.AA: Que colaboración se requeriu das CC.AA neste tema? Houbo xuntas previas coas CC.AA antes do contaxio de Teresa Romero?.
Tamén censurou as lamentábeis descalificacións, improperios e a criminalización á que o Conselleiro de Sanidade da Comunidade de Madrid someteu á auxiliar de enfermería galega Teresa Romero.